[tūn yán yān lǐ]
指不敢声张和申辩。
[tūn fēng yǐn yǔ]
犹言餐风宿露。形容四处奔波,生活艰辛。
[yín nòng fēng yuè]
旧指文人写作或朗诵以风月等自然景色为题材的作品。现多形容作品空虚无聊。
[yín huā yǒng liǔ]
犹言吟风弄月。
[yín fēng yǒng yuè]
[yín fēng nòng yuè]
[fèi xíng fèi shēng]
比喻跟在别人后面盲目附和。
[fèi yǐng fèi shēng]
[fèi fēi qí zhǔ]
吠:狗叫。狗朝着外人乱叫。旧比喻各为其主。
[pǐ qù tài lái]
指厄运过去,好运到来。